Realisatie: TiDi Graphics

Sportfysiotherapie

Naast de vele positieve effecten die sport(en) zeker heeft wordt ook de (sport)blessure binnen de fysiotherapiepraktijk veel gezien. Het niet goed kunnen functioneren in zowel je dagelijkse werkzaamheden (ADL) alsmede in je sportbeoefening kan dan uitermate vervelend zijn. Binnen de fysiotherapie is er dan ook een speciale plaats ingeruimd voor de sportfysiotherapie. Doel: deze, meestal actieve, therapievorm is er met name op gericht om de patiënt in de eerste plaats in zijn of haar dagelijks werk klachtenvrij te laten functioneren. Daarnaast zal ook het sporten weer opgepakt gaan worden, dit laatste zal grotere eisen stellen aan de het bewegingsapparaat (botten, spieren, pezen ed.). Juist dit laatste zal dan ook specifiek getraind dien te worden. Bij het niet volledig vrij zijn van klachten kunnen sportbelemmeringen ontstaan zoals;

  • niet pijnvrij zijn tijdens of na het sporten.
  • onvoldoende conditie (verminderde belastbaarheid van de sporter).
  • verminderde kracht.
  • verstoorde coordinatie en ook verminderd bewegingsgevoel.
  • bewegingsbeperking (verminderde lenigheid).

Juist het zo 'volledig' mogelijk terugbrengen van een sporter/patiënt naar zijn sportniveau zal het doel van de sportfysiotherapeutische behandeling moeten zijn. Naast de passieve en actieve (al dan niet sportspecifieke) therapievormen zal tevens aandacht besteed worden aan:

  • advisering (wat mag ik wel, wat beslist (nog) niet, wanneer mag ik weer sporten, hoe verloopt het herstel!
  • Opstellen van trainingsschema?s.
  • Gebruikmaken van hulpmiddelen; taping, bracing en de keuze sport- en oefenmateriaal.

Kortweg kan de sportfysiotherapie een mogelijke brug slaan tussen het 'normaaldagelijks functioneren' en de mogelijk hogere belastingseisen die aan het sporten worden gesteld.